Jongeren uit de jeugdhulp niet buitensluiten

Een plek vinden in de samenleving is voor iedereen een zware opgave. Vergelijkend internationaal onderzoek wijst uit dat het voor jongeren die de jeugdzorg verlaten nóg lastiger is, maar niet onmogelijk. De weg loopt naar integratie loopt via meer openheid en interactie.

(Tekst: Sociale Vraagstukken)

Tussen 2015 en 2017 namen ruim 340 jongeren deel aan een onderzoek van de Universiteit van Amsterdam naar sociale uitsluiting. De respondenten waren Nederlandse jongeren in de pleegzorg en andere zorginstellingen, en Indonesische, Guatemalteekse, Keniaanse, Malawische en Ivoriaanse jongeren ondersteund door SOS Kinderdorpen. Voor het onderzoek spraken de onderzoekers ook met zorgverleners, docenten, gezondheidsmedewerkers en werkgevers.

Geen netwerk buiten de instelling is funest

Uit het vergelijkend onderzoek blijkt dat armoede en verlating in Indonesië, Guatemala, Kenia, Malawi en Ivoorkust de meest voorkomende redenen zijn voor opname in de jeugdzorg. In Nederland zijn vooral problemen in het gezin reden om jongeren uit huis te plaatsen.

De meeste jongeren kijken positief terug op hun tijd in de zorginstellingen. Ze voelden zich er veilig. Wat niet weg neemt dat er ook grote nadelen aan het verblijf zijn verbonden. Doordat de jongeren niet of nauwelijks over een sociaal netwerk buiten de zorginstelling beschikken, is hun toegang tot arbeidsmarkt, officiële instanties en sociale activiteiten sterk beperkt. Zowel de jongeren die in SOS Kinderdorpen wonen als de jongeren die intern bij een zorginstantie verblijven, refereren aan de samenleving als ‘de wereld daarbuiten.’

Lees verder op Sociale Vraagstukken

Geef een reactie