Moeilijke jaren voor de thuiszorg

Er is wat bijzonders gebeurd met de plannen voor de thuiszorg voor ouderen van het nu demissionaire kabinet. In dat beleid anno 2012 stonden twee prioriteiten boven aan op de politieke kalender: ouderen blijven voortaan langer thuis wonen en daarom moet de thuiszorg met verpleegkundigen in de wijk snel in ere worden hersteld.

(Tekst: Zorgvisie)

Nu is de politieke agenda echter vooral gevuld met plannen om de verpleeghuiszorg te verbeteren. En hebben juist veel thuiszorgorganisaties het bijzonder zwaar. Wie had dat vijf jaar geleden kunnen denken?

In moeilijkheden

Thuiszorgaanbieders zijn er in alle soorten en maten. De voormalige kruisverenigingen zijn nu meestal regionale zorgbedrijven, soms gecombineerd met verpleeghuizen in een concern. Sommige van deze bedrijven zijn in moeilijkheden gekomen doordat de tarieven voor de thuiszorg voor hen niet meer kostendekkend zijn. Laurens in Rotterdam en Careyn in Utrecht zijn hiervan voorbeelden. Zij kunnen nu nog het hoofd boven water houden dankzij de gezondere exploitatie van de verpleeghuizen, maar deze vorm van kruislingse financiering is eindig.

Thuiszorgbedrijven die geen verpleeghuizen binnen de groep hebben, hebben meer moeite om in de zwarte cijfers te komen en verkeren soms in levensnood. Verian in Apeldoorn, Zuidzorg in Eindhoven en STMG in Arnhem zijn hiervan voorbeelden. En ook pers-lieveling Buurtzorg is in de rode cijfers terechtgekomen nu deze organisatie sinds twee jaar moet voldoen aan dezelfde markttucht van afkalvende tarieven en volume-plafonds.

Lees hier verder

Geef een reactie