Term verwarde personen moet verdwijnen

Begin juli verscheen de tweede tussenrapportage van het Aanjaagteam verwarde personen. Een week later publiceerde het Trimbos-instituut een rapport dat laat zien dat achter de signalen over ‘verwarde personen’ een ‘heel diffuse werkelijkheid’ schuil gaat. In de tussentijd stuurde minister Schippers (VWS) een brief naar de Tweede kamer waarin zij aankondigt een observatiemaatregel voor verwarde personen te willen instellen.

(Tekst: Zorg en welzijn)

De publicaties overziend, dringt zich de gedachte op dat we misschien beter kunnen stoppen met die term ‘verwarde personen’. Vooral omdat we in alle commotie vergeten lijken te zijn dat ‘verwardheid’ geen eigenschap is van mensen, maar een oordeel over iemands gedragingen en gedachten. En die vergeetachtigheid heeft vervelende consequenties.

Logica

Wanneer we iemand ‘verward’ noemen, geven we daarmee aan dat we geen logica kunnen ontdekken in iemands gedragingen, woorden of gedachten. De samenhang ontgaat ons, we kunnen één en ander niet plaatsen in de context, of we kunnen de beweegredenen niet volgen. Dat wil niet zeggen dat die logica, samenhang en beweegredenen er niet zijn. Allerlei motieven, gevoelens, ideeën, waarnemingen, gebeurtenissen en emoties die we misschien niet kennen, kunnen maken dat iemand doet wat hij doet of zegt wat hij zegt. Voor de betrokkene zelf kan die logica dan ook kraakhelder zijn, ook als wij vinden dat iemand een verwarde indruk maakt.

Zelfs wanneer iemand psychotisch is, en we de betrokkene niet meer kunnen volgen, blijkt in de context van diens levensgeschiedenis vaak wel degelijk sprake te zijn van een onderliggende logica en een betekenisvolle samenhang in wat iemand zegt, doet, ziet en hoort. En wanneer sprake is van ontreddering, paniek en boosheid, is dat vaak juist vanwege het feit dat de betrokkene vaststelt dat hij niet begrepen wordt; ofwel vanwege ons oordeel over diens toestand: ‘verward’.

Lees hier verder

Geef een reactie