De veiligheidsparadox in de zorg: 7 inzichten

Er is sprake van een veiligheidsparadox in de zorg. Enerzijds vraagt de moderne zorg om informatiedeling, anderzijds is er de constante vrees voor een lek van medische gegevens. Wat is een goede balans?

(Tekst: Zorginstellingen)

Veiligheidsparadox in de zorg
Albert Vlug, director healthcare bij ICT-dienstverlener CGI, wijst de weg aan de hand van zeven inzichten uit de praktijk.

1. Sharing is caring

Vrij vertaald: wie een bericht deelt van een ander, biedt hem of haar daarmee een helpende hand. Het is een gedachte die past bij de steeds vrijere informatiestromen tussen personen, bedrijven en instanties – en bij het idee dat de wereld beter af is met vrij beschikbare informatie. In de zorg geldt dit motto letterlijk. De kwaliteit van zorg wordt namelijk steeds sterker bepaald door de kwaliteit van informatie-uitwisseling; voor continuïteit van zorg is een continue informatievoorziening vereist. Dit besef moet leidend zijn bij elke vorm van databeveiliging. Neem een patiënt die allergisch is gebleken voor bepaalde medicatie: het is in zijn directe belang dat die informatie altijd en overal beschikbaar is voor behandelende artsen.

2. De zorg om privacy is terecht

Want het is waar: vrije uitwisseling van informatie heeft ook een keerzijde – helemaal in de zorg, waar meer dan waar ook met hoogstpersoonlijke informatie wordt gewerkt. Juist met het oog op de privacy van de patiënt is de spreek- en behandelkamer in de loop der tijd min of meer heilig verklaard. Ook het beroepsgeheim van artsen en behandelaars komt daaruit voort. Patiënten weten sindsdien zeker dat zij binnen de muren van een instelling altijd in een vertrouwde omgeving zijn. Dat is een groot goed en mag nooit ter discussie staan.

3. Meer informatie-uitwisseling vereist een nieuw paradigma

Op dit moment overheerst de ‘silo-benadering’; de (onbewuste) overtuiging dat de organisatie tot aan de muren van de instelling reikt. Bij die muren ‘staan’ firewalls om ongewenste informatiestromen van en naar de oncontroleerbare buitenwereld tegen te houden. Intern wordt alles met autorisatie geregeld. Het probleem van deze benadering is dat innovaties erdoor worden geblokkeerd: artsen kunnen hun nieuwe apps niet koppelen met systemen van de zorginstelling en patiënten krijgen alleen informatie van het ziekenhuis te zien. Patiëntparticipatie is zo niet te regelen: de systemen zijn simpelweg niet in staat om patiënten tot bepaalde gegevens toe te laten.

Lees hier verder

Geef een reactie