Beter en goedkoper: van keukentafel naar wijkaanpak

Volgens de onderzoekers van het boek De Verhuizing van de Verzorgingsstaat zijn de verwachtingen van het sociaal netwerk te hooggespannen. En dat de inzet van het sociaal netwerk leidt tot bezuinigingen is op zijn minst twijfelachtig, zo liet ook het CPB zien. Maar als we verder kijken dan de individuele keukentafelgesprekken, ontstaat er een ander beeld.

(Tekst: Sociale Vraagstukken)

De focus van de onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam en de Universiteit voor Humanistiek is beperkt gebleven tot het onderzoeken van keukentafelgesprekken in verschillende gemeenten. Hierdoor missen Bredewold en collega’s initiatieven die met de komst van de decentralisaties ontwikkeld zijn op diverse plaatsen. Dat het CPB nu constateert dat gemeenten met wijkteams duurder uit zijn, doet geen recht aan de potenties van een wijkgerichte manier van werken.

In Doetinchem heeft de gemeente de wijkteams de opdracht gegeven om zowel individueel als collectief aan de slag te gaan in de wijken. En juist in de collectieve wijkaanpak liggen kansen om samen met bewoners en hun sociale omgeving aan duurzame oplossingen te werken.

Er is geen vastomlijnd programma in het centrum

Hoe zo’n collectieve wijkaanpak werkt en wat hiervan de opbrengst is, heb ik onderzocht tijdens mijn master Social Work. Ik heb praktijkonderzoek gedaan naar een initiatief in een buurthuis in Doetinchem, genaamd het MAC (Maatschappelijk Activering Centrum).

Lees verder op Sociale Vraagstukken

Geef een reactie