Eenzaamheid is de grootste handicap

“Dat ik er anders uit zie, vind ik niet erg. Geen vriendjes, dat is pas erg.” Dit zegt Robin (11) in de campagne die de Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind inzet om de grootste handicap van kinderen met een beperking onder de aandacht te brengen: eenzaamheid.

(Tekst: NSGK voor het gehandicapte kind)

Zoals elk kind van haar leeftijd wil Robin heel graag samen met andere kinderen buiten spelen. Maar vanwege haar handicap kan dat niet. Ze kent alle namen van de kinderen uit de buurt omdat ze die op haar kamer kan horen, als zij wel in de speeltuin spelen. Maar de kinderen kennen haar niet. Robin speelt alleen. Haar verhaal staat niet op zich.

In de campagne staan vier kinderen centraal, die duidelijk maken dat eenzaamheid voor veel kinderen de grootste handicap is. Henk-Willem Laan, directeur van het Gehandicapte Kind: “Wij willen met deze fondsenwervende campagne de nadruk leggen op eenzaamheid. Maar liefst 62% van de mensen met een beperking voelt zich regelmatig eenzaam. En dat begint al op jonge leeftijd. Spelen bijvoorbeeld wordt lastig als 9 van de 10 speelplekken in ons land nog steeds niet of slecht toegankelijk zijn voor gehandicapte kinderen. En veel kinderen met een handicap zitten thuis terwijl ze graag met leeftijdgenootjes zouden willen sporten. De grootste beperking van het gehandicapte kind is niet de handicap zelf, maar de fysieke en mentale drempels die hen ervan weerhouden om te doen wat ieder ander kind ook doet: samen met vriendjes spelen!”

Ontwikkeling stagneert

Dat kinderen met een handicap eenzaam zijn, is volgens de organisatie niet alleen verdrietig; het schaadt ook hun ontwikkeling. Laan: “Want juist door samen te spelen, sporten en naar school te gaan, leren kinderen belangrijke lessen voor het leven. Wij zijn daarom vastberaden om kinderen zoals Robin te helpen. Bijvoorbeeld door speeltuinen toegankelijk te maken voor hen. Door sporten als RaceRunning en Framevoetbal te introduceren op sportverenigingen. Of door Samen naar School klassen voor hen op te richten, op de gewone basisschool in de buurt. Zo zorgen we ervoor dat kinderen met en zonder handicap elkaar leren kennen. Dat ze samen kunnen spelen, sporten en leren – samen opgroeien.”

NSGK wordt het Gehandicapte Kind

De campagne is voor de organisatie ook het moment om de naam aan te passen van NSGK naar het Gehandicapte Kind. “Om meer kinderen zoals Robin te helpen, willen we meer mensen bereiken. En daarom hebben we besloten onze naam aan te passen. Omdat de afkorting NSGK lastig te onthouden is, laten we deze vervallen. Als korte versie van onze naam gaan we voortaan voor: het Gehandicapte Kind.”, legt Laan uit. “Ons logo hebben we meteen een opfrisbeurt gegeven. Voluit blijven we gewoon de Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind.”

Geef een reactie