Gemeenten vergeten wat vrijwilligers kunnen

(Tekst: Sociale vraagstukken)

Door focus op sociale wijkteams: gemeenten vergeten wat vrijwilligers kunnen

Succesvolle en bewezen effectieve aanpakken die gebruik maken van vrijwilligers hebben het moeilijk, want ze krijgen weinig steun van gemeenten. En dat is vreemd, want ze passen perfect in de participatiesamenleving. Wat is er aan de hand?

Het verlies van je partner is een ontwrichtende gebeurtenis. Zeker op oudere leeftijd nadat je een leven lang samen gedeeld hebt. Voor sommige weduwen en weduwnaars is het zo ontwrichtend dat ze in een neerwaartse spiraal terecht komen. Eenzaamheid en sociaal isolement dreigen. Bij de Bezoekdienst voor weduwen en weduwnaars bieden ervaringsdeskundige vrijwilligers gericht ondersteuning. Zij gaan gedurende een half jaar één of twee keer per maand langs, luisteren, helpen bij de verwerking van het verlies en het weer op de rit krijgen van het dagelijks leven.

Volgens onderzoek van het Trimbos Instituut blijken met name sociaal kwetsbare, laag opgeleide en lichamelijk zieke weduwen en weduwnaars veel baat hebben bij de inzet van deze vrijwilligers. Frappant is dan ook dat de meeste voorheen goedlopende bezoekdiensten sinds de decentralisaties naar de gemeenten op sterven na dood zijn. Een interventie kan naadloos aansluiten bij het gedachtegoed van de participatiesamenleving, maar door diezelfde participatiesamenleving de pas worden afgesneden. Hoe kan dat?

Gemeenten verwijzen naar sociale wijkteams

Bijna alle gemeenten werken met sociale wijkteams. Oorspronkelijk werden deze teams opgezet om burgers in de wijk te activeren het zelf te doen. Maar in de praktijk zijn ze nu druk doende met individuele hulpvragen van cliënten en gezinnen. Een bezoekdienst zet je niet op voor een individuele vraag. Het is een collectieve, preventieve voorziening waarbij goed getrainde, ervaringsdeskundige vrijwilligers permanent in de startblokken staan om weduwen en weduwnaars bij te staan. Hoe goed zo’n voorziening ook past bij het gedachtegoed van de participatiesamenleving, de praktijk wijst uit dat gemeenten de subsidie voor deze activiteiten stopzetten. Zij verwijzen naar de sociale wijkteams. Maar de sociale wijkteams gaan gebukt onder het grote aantal individuele vragen. Hierdoor komen zij niet toe aan het ondersteunen of opzetten van collectieve voorzieningen in de wijk, zo blijkt uit het Movisie-rapport Sociale (wijk)teams in beeld.

Lees hier verder

Geef een reactie