Kwaliteitsonzin

(Tekst: Zorg en welzijn)

Ik race op mijn fiets naar de buitenschoolse opvang om mijn twee zoontjes op te halen. Dinsdag is altijd een megadrukke dag. Gelukkig kan ik terugvallen op een kanjer van een sociaal werker: Mark. Hij heeft een passie voor kinderen en sport. In mijn ogen maakt hij de buitenschoolse opvang.

Maar deze dinsdag word ik onaangenaam verrast. Mark vertrekt, hij heeft een andere baan. Ik gun het hem van harte, maar waarom gaat hij weg? Omdat hij te veel tijd aan de administratie kwijt is, vertelt hij mij. ‘Ik ben liever met de kinderen aan het sporten.’ Bam! Die reden hoor ik vaker. Sociaal werkers in wijkteams die de druk bijna niet aankunnen en verzuipen in het werk. Die zich beklagen over alle administratie waardoor ze het koffiedrinken met wijkbewoners moeten laten schieten.

Het hart van sociaal werk

Het maakt me verdrietig. Het sociaal werk vraagt Mark om van alles in te vullen om de kwaliteit te meten. Daar is niets mis mee. Maar wel als de lijstjes voor de mens gaan. Want wat is het hart van het sociaal werk? Dat het mensenwerk is. Sociaal werkers zoals Mark maken het verschil in het leven van kinderen. Dat zijn onmeetbare kwaliteiten. Noem het liefde, intuïtie, de ziel of een gouden hart. Dit alles is voelbaar maar niet grijpbaar en zeker niet meetbaar. Waarom accepteren we dat niet gewoon?

Lees hier verder

Geef een reactie