Wat hebben mensen in armoede aan ervaringsdeskundigen?

Van ervaringsdeskundigen wordt tegenwoordig veel verwacht, constateert Saskia Keuzenkamp in haar oratie als bijzonder hoogleraar Participatie en effectiviteit aan de VU. Ze zouden volgens de theorie kunnen bijdragen aan herstel en empowerment.

(Tekst: Movisie)

Maar hoe dat dan moet, bijvoorbeeld bij mensen in armoede en schulden, daarover weten we nog heel weinig. Hieronder een fragment uit haar oratie.

Ervaringsdeskundigen kunnen in de praktijk verschillende rollen vervullen en worden, al dan niet betaald, ook verschillend ingezet. Soms zijn ze bijvoorbeeld vooral betrokken als voorlichter, of (co)docent, soms als maatje. Ze worden geconsulteerd door beleidsmakers of ingezet om de cultuur en werkwijze van organisaties en professionals te beïnvloeden. Soms worden ze er als hulpverlener bij betrokken, vooral in de ggz, de verslavingszorg en de maatschappelijke opvang komt dat voor.

Belangrijk om op te merken is dat de positie van ervaringsdeskundigen in de praktijk vaak moeilijk blijkt te zijn (Van Vugt et al., 2012; Driessens et al., 2015). Ze vervullen in de systeemwereld ook een kritische rol, wat niet altijd op prijs wordt gesteld. Er is nogal eens rolonduidelijkheid over wie wat doet, of wie waarvoor verantwoordelijk is. Zij worden niet altijd serieus genomen door de professionals, die zich beroepen op hun opleiding en werkervaring. De betaling, als die er is, is vaak beperkt. En vanuit de organisatie en het management is er vaak onvoldoende steun.

Lees hier verder

Geef een reactie