Misstanden ggz: geen kwestie van daders en slachtoffers

(Tekst: Sociale Vraagstukken)

Zembla liet onlangs het schrijnende verhaal van Martijn en zijn moeder zien, op zoek naar hulp in de geestelijke gezondheidszorg, slachtoffers van een systeem. Het was een verhaal van slachtoffers en daders. De uitzending maakt duidelijk dat er meer te winnen valt met samenwerking.

Vorige week kwam er weer een schrijnend verhaal in de media over de slechte samenwerking tussen een persoon met autisme, verslavingsproblemen en psychoses, zijn moeder, en een instelling voor geestelijke gezondheidszorg. Het journalistieke programma Zembla vertelt het verhaal van Martijn en zijn moeder in hun zoektocht naar hulp[1]. Martijn, die complexe psychiatrische problematiek ervaart – een combinatie van autisme, verslaving en psychoses – wordt gedwongen opgenomen nadat hij zichzelf in gevaarlijke situaties heeft gebracht.

Zijn familie, de wanhoop nabij, hoopt op dat moment dat de situatie gaat verbeteren. Dat blijkt echter niet het geval. De psychiater van de gesloten afdeling en de bestuurder van de instelling waar Martijn verblijft, geven aan voor dergelijke complexe problematiek, en met de beperkte middelen die ze hebben, niet in staat te zijn om een goede behandeling te kunnen bieden. Waar eerst hoop was op een ‘behandeling’ en herstel, ontstaat wantrouwen jegens de instelling en onvrede over het stroeve contact met de hulpverleners.

Slachtoffers voelen zich buitengesloten

Martijns moeder voelt zich buitengesloten, Martijn voelt zich onbegrepen en de betreffende instelling zit met de handen in het haar. De moeder besluit, ten einde raad en bang dat het verkeerd gaat aflopen, contact op te nemen met Zembla. Die adviseert haar zoveel mogelijk informatie, beeld- en audio-materiaal te verzamelen. Maar hoe komt het toch dat regelmatig verhalen over misstanden in de psychiatrie de media bereiken? Volgens ons is er een betere samenwerking mogelijk tussen de persoon met psychiatrische problematiek, naasten en de psychiatrie. Die samenwerking moet dan meer centraal komen te staan, en de benodigde expertise daarvoor ingezet. En er moet meer aandacht zijn voor morele verwachtingen over goede samenwerking en de verschillende rollen daarbinnen.

Lees hier verder

Geef een reactie