Ouderen: ‘geen behoefte aan Eigen Kracht conferentie’

(Tekst: Sociale Vraagstukken)

De Eigen Kracht-conferentie kán ouderen helpen om zo lang mogelijk zelfstandig, onafhankelijk en autonoom te blijven. Punt is echter dat ouderen zich niet aangesproken voelen door dit model. Er is dringend behoefte aan een nieuwe benadering.

In Nederland zal in 2030 een kwart van de bevolking 65 jaar of ouder zijn (van Campen, 2008). Mede hierdoor stijgen de zorgkosten snel. De overheid probeert de stijging te beperken door langdurige zorg zo veel mogelijk te vervangen door informele ondersteuning en korte-termijn- of incidentele zorg. Daarnaast sluit ze verzorgingshuizen en moeten ouderen zo lang mogelijk thuis blijven wonen. Maar hoe moet dat dan wanneer ouderen ondersteuning nodig hebben? Hoe vragen ze dat aan hun familie of vrienden, wanneer ze daar moeite mee hebben of niet veel mensen meer om zich heen hebben?

Ouderen vrezen juist dat ze door een conferentie regie kwijtraken

Een model dat ouderen hierbij kan helpen, is de Eigen Kracht-conferentie (EK-c). Op een bijeenkomst zoekt iemand die hulp nodig heeft samen met zijn sociale netwerk naar mogelijke oplossingen. Daarbij wordt uitgegaan van de aanwezige krachten en kwaliteiten in het netwerk. De EK-c wordt vooral in de jeugdzorg ingezet. Samen met de Wijze Oude Wijven (WOUW) en de Eigen Kracht Centrale hebben we onderzoek gedaan naar de overdraagbaarheid naar ouderen. Bij de start van het onderzoek bleken ouderen, sociaal werkers en managers veelal positief tegenover de EK-c te staan en waren de meeste organisaties bereid energie te steken in het werven van respondenten. Niettemin kwamen de aanmeldingen maar mondjesmaat binnen.

Bij navraag noemden de ouderen allerlei redenen waarom de EK-c uiteindelijk toch niets voor hen zou zijn. Zo wisten ze niet wie uit te nodigen, zou hun sociale netwerk niet bereid of in staat zijn om deel te nemen, of hadden ze het idee dat hun partners en kinderen er ook zonder een EK-c wel voor ze zouden zijn. Daarnaast voelden de meeste ouderen zich niet oud, en waren ze naar eigen zeggen niet toe aan een dergelijke interventie.

We vermoeden echter dat er een diepere angst onder ligt, namelijk dat ouderen vrezen dat een EK-c, in plaats van hun eigen regie te vergroten, er juist voor zorgt dat ze die kwijtraken. Ze moeten dan immers toegeven dat ze hulp nodig hebben. Daarnaast spelen ook verwachtingen een rol. De huidige generatie ouderen heeft de opbouw van de verzorgingsstaat meegemaakt, en is het ontvangen van professionele zorg als recht gaan zien. Dit maakt het minder vanzelfsprekend om ondersteuning te vragen van familieleden en buren.

Lees hier verder

Geef een reactie