Toekomst zorgstelsel: geld en ideologie

(Tekst: Sociale vraagstukken)

Toekomst zorgstelsel is niet alleen een kwestie van geld maar ook van ideologie

Bij de inrichting van ons zorgstelsel gaan we uit van wat we ons kunnen veroorloven. Onze inhoudelijke uitgangspunten blijven op die manier onbesproken. Het zou goed zijn als er een open debat zou plaatsvinden over keuzes in de organisatie van de zorg.

Wat mag gezondheidszorg kosten, en wie betaalt de rekening? Dit lijken al vele kabinetten lang de belangrijkste vragen voor elke minister van Volksgezondheid. Maar ook zorginstellingen, verzekeraars, apothekers en gemeenten zien zich genoodzaakt voortdurend hun knopen te tellen. En met een stijgend eigen risico en slinkend basispakket zien ook burgers zich meer en meer geconfronteerd met forse rekeningen voor hun eigen gezondheidszorg. Herhaaldelijk gaan stemmen op om burgers niet alleen te laten betalen voor de zorg die ze gebruiken, maar hen ook te laten betalen voor ongezond gedrag – of om op zijn minst mensen met een gezonde levensstijl te belonen.

We hebben ons een nuchterder, soberder blik aangewend

Wat in al het financiële gepuzzel op de achtergrond dreigt te verdwijnen, zijn de inhoudelijke uitgangspunten van het zorgstelsel. Want waren het niet juist de ideologische vergezichten van na de Tweede Wereldoorlog die tot aan de jaren zeventig de overhand hadden en die aan de basis lagen van een spilzieke, inefficiënte en bureaucratische verzorgingsstaat? Is het niet zo dat we onszelf sinds de jaren tachtig een nuchterder, soberder blik aangewend hebben en tot de harde, maar onvermijdelijke conclusie zijn gekomen dat de overheid in de woorden van premier Rutte geen ‘geluksmachine’ is? Als we ons een zorgstelsel willen laten aanmeten, zo is de gedachte, moeten we ons niet in eerste instantie afvragen wat we willen, maar wat we ons kunnen veroorloven?

Lees hier verder

Geef een reactie