Vader kan het even goed als moeder

De betekenis van vaders in de opvoeding is lang onderschat. Toch blijkt een vader een even goede verzorger en opvoeder als een moeder. Professionals kunnen er in geval van scheiding voor zorgen dat de vader betrokken blijft. De kinderen varen er wel bij.

(Tekst: Sociale vraagstukken)

Vaders vervullen een eigen en betekenisvolle rol in de opvoeding, die intussen door steeds meer onderzoek wordt ondersteund. Het tot nu toe meest omvangrijke onderzoek naar opvoeding in Nederland laat zien dat vaders en moeders duidelijk verschillen in hun opvattingen over de opvoeding en de ontwikkeling van het kind. Zij verschillen eveneens in hun beleving van de opvoeding en in hun opvoedingsgedrag (Rispens, Hermanns en Meeus,1996).

Even belangrijk

Ook blijkt dat vaders als opvoeders ten minste even belangrijk zijn als moeders (Dekovic & Groenendaal, 1998: 219). Hun betekenis voor het opvoedingsproces is in vele tientallen jaren van empirisch onderzoek schromelijk onderschat (zie ook Tavecchio, 2002: 26; 2003; Tavecchio & Bos, 2011; Tavecchio, 2015).

Bij opvoeden zijn in de hersenen twee netwerken actief

Neurobiologisch onderzoek bij moeders en vaders laat zien dat de verzorgende rol en bijdrage van vaders van invloed is op hun hormoonhuishouding en hersenactiviteit (Abraham e.a., 2014). Met betrekking tot opvoeding en opvoedingsgedrag zijn in de hersenen twee netwerken actief: een emotioneel netwerk en een sociaalcognitief netwerk met kennis en informatie om kinderen (en andere mensen) te kunnen begrijpen. Bij een ouderpaar met moeder als belangrijkste – primaire – verzorger is haar emotionele systeem het meest actief. In zulke relaties spelen vaders een secundaire rol. Ze zijn meer betrokken als ‘denkers en planners’, dat wil zeggen dat bij vaders in deze rol het sociaalcognitieve systeem actiever is.

Lees hier verder

Geef een reactie