Van vier wetten naar één gezins-pgb

In het begin van 2009 leek er nog geen vuiltje aan de lucht. Haar echtgenoot en drie kinderen kampten weliswaar met vermoeidheid en andere klachten, maar die waren makkelijk behapbaar. Annette Stekelenburg, toen 45 jaar, leidde een sociaal druk en ondernemend leven. Ze was partner van een goedlopend adviesbureau in het sociale domein.

(Tekst: Movisie)

Maar in de loop van enkele maanden veranderde alles. Haar man en twee kinderen bleken ernstig ziek. Ook het derde kind heeft waarschijnlijk de progressieve ziekte myotone dystrofie, die zowel spieren als organen als hersenen aantast. De zorg en verantwoordelijkheid kwamen de voorbije jaren steeds zwaarder te rusten op de schouders van moeder Annette. Het is dan al een prestatie om het gezinsleven draaiende te houden en zelf overeind te blijven. Maar Annette Stekelenburg gaat een stap verder. Ze probeert haar lastige gezinssituatie om te zetten in maatschappelijke relevantie.

Samenwerking met ambtenarenbaas

Toen Erik Gerritsen kort daarna als hoogste ambtenarenbaas aantrad bij het ministerie van VWS en twitterde dat hij op zoek was naar positieve verhalen, antwoordde Stekelenburg met een link naar de documentaire. Gerritsen raakte onder de indruk van de de beelden en de strijdvaardige manier waarop Stekelenburg het hoofd biedt aan de bureaucratie. Hij beet zich vast in de zaak die hij als exemplarisch wil voorhouden: als partijen samenwerken, onorthodox opereren en maatwerk proberen te leveren, kunnen zij het makkelijker maken voor mensen die het toch al moeilijk hebben. Zijn de decentralisaties daar niet voor bedoeld?

Lees hier verder

Geef een reactie