Wijkverpleegkundige kan samenleving veel geld besparen

Mensen blijven langer thuis wonen. Sociaal leven en gezondheidsvragen raken zo steeds meer met elkaar verstrengeld. De wijkverpleegkundige speelt een belangrijke rol in die verbinding en daardoor in preventie. Onafhankelijk opererend weet zij het meest te bereiken. Er ontbreekt alleen nog een integrale financiering van haar diensten.

(Tekst: Sociale vraagstukken)

Sinds twee jaar is de wijkverpleegkundige weer terug als spil in de wijk.  En dat is maar goed ook, want mensen blijven steeds langer thuis wonen, ook als ze ziek of oud zijn. De wijkverpleegkundige heeft een verbindende en een signalerende functie. Ze heeft een brede kijk op wat er speelt bij een persoon, gezin en in de wijk en kan onderzoeken welke oplossing daar het beste bij past. De wijkverpleegkundige vormt daarmee de schakel tussen Ziekte en Zorg (ZZ), Gezondheid en Gedrag (GG) en Mens en Maatschappij (MM) (Sibbing, 2016). Een integrale functie die vraagt om een integrale financiering.

Zij vormt de preventieve schakel

Het ‘health fields model’ van Lalonde uit 1974 wordt in de wijkverpleging nog steeds als uitgangspunt genomen. Het model laat zien welke factoren van invloed zijn op de gezondheid van individuen en populaties en het biedt aanknopingspunten om de gezondheid van mensen te beïnvloeden en te verbeteren. Volgens Lalonde wordt de gezondheid van een individu namelijk niet alleen bepaald door biologische factoren. Ook leefstijl, omgeving – alles wat extern is aan het menselijk lichaam, zoals de sociaaleconomische status – en de organisatie van zorg zijn factoren die de gezondheid beïnvloeden.

Lees hier verder

Geef een reactie