Zelfredzaamheid is geen armoedig ideaal

Het ideaal van de zelfredzame burger is een armoedig ideaal dat in de praktijk niet werkt. Aldus wetenschappers van de Universiteit voor Humanistiek en de Universiteit van Amsterdam. Maar dan gaan de onderzoekers voorbij aan de huidige paradigmashift. Zelfredzaamheid is helemaal geen armoedig ideaal.

(Tekst: Sociale vraagstukken)

Goed dat er onderzoek wordt gedaan naar het bouwen aan de participatiesamenleving en dat er – tijdens de bouw – een onderzoeksrapport verschijnt over de voortgang van de bouw. De resultaten geven goed weer waar we staan: het idee van zelfredzaamheid wordt breed omarmd, hulpverleners vinden het alleen moeilijk om dit idee handen en voeten te geven en burgers vinden het lastig hun sociale omgeving om hulp te vragen. Een ‘foto’ van dit tijdsmoment dat bij velen herkenning oproept.

Zelfredzaamheid is toch geen armoedig ideaal?

Maar dan concluderen de onderzoekers bij monde van Femmianne Bredewold  uit het niets dat ‘zelfredzaamheid een armoedig ideaal is, met mogelijk schadelijke effecten’. Dat klinkt nogal ongenuanceerd. Waar is het onderzoek dat deze stelling onderbouwt? Het uitgevoerde onderzoek laat ‘slechts’ zien dat de praktijk weerbarstig is. En dat klopt, met een ideaal alleen ben je er niet, het verwezenlijken ervan gaat met vallen en opstaan. De conclusie van deze onderzoekers doet dan ook geen recht aan tal van nieuwe manieren om de participatie van kwetsbare burgers te realiseren en hun eigen regie te ondersteunen.

Lees hier verder

Geef een reactie